Klauni PUFI i TOFCIO czyli Klownada - Clowni dla dzieci, klowni oraz clauni na scenie

      Słowo ,,klown" pochodzi od staronorweskiego ,,klunni" oznaczającego prostaka.  Jaktwierdzi Eric Partridge słowo to spokrewnione jest z duńskim ,,kluntet'' - niezgrabny, niezdarny, lub ,,proper gormless" kompletny głupek w czystym dialekcie Yorkshire . Wg. Danowskiego słowo ,,klown" pochodzi od angielskiego ,,clod'' co oznacza gbura, gamonia lub kogoś nieokrzesanego.

Ta bardzo widowiskowa i efektowna dziedzina cyrkowa wymaga wyjątkowego skupienia, koncentracji oraz bardzo dużego wyczucia własnego ciała. Sekretem chodzenia po linie jest doskonałe wyważenie równowagi poprzez odnajdywanie w każdej pozycji środka ciężkości i wewnętrznego balansu. Do wykonywania popisów na znacznych wysokościach linoskoczkowie trzymają w ręku drążek, żerdź lub tyczkę. Dzięki tym przyrządom punkt ciężkości ciała przesuwa się na wysokość uda, wówczas nawet, gdy górna część ciała przesunęła się nagle w bok, równowaga zostanie zachowana, bo wykorzystując ciężar drąga wystającego też znacznie w bok, można wyrównać każde boczne odchylenie. Linoskoczkowie, a szczególnie kobiety, manipulują też często parasolką.

     Cyrk nowożytny narodził się w drugiej połowie XVII w. Przez pierwsze stulecie jego głównym filarem była sztuka jazdy konnej i pokazy akrobatyczne na koniu. Jak podają Robert Croft-Cooke i Peter Cotes: ,,to koń ciągnąc swój wyścigowy rydwan był ostatnim żywym stworzeniem, które opuścił cyrk starożytnego Rzymu; koń także przeszło tysiąc lat później jako pierwszy dotarł na arenę."

     Sztuka cyrkowa zaczyna się tam, gdzie zaczyna się sztuka rąk ludzkich. Archeolog Arthur Evans, badacz Knossos na Krecie, zauważył, że jeśli przyjąć za cyrk zamkniętą przestrzeń, w której manifestuje się zręczność i śmiałość, to wówczas stanie się oczywiste, że jest on tak stary jak sama ludzkość. Evans wykazał, że przedstawienia o charakterze cyrkowym były prezentowane publicznie już około 2400 r p.n.e, o czym świadczą malowidła znalezione w Knossos przedstawiające rytualne skoki przez byka, wykonywane podczas ceremonii religijnych. Skok przez byka wymagał niezwykłej odwagi i sprawności akrobatycznych. Jak piszą John i Alice Durantowie w książce ,,Pictorial History of the American Circus'' , mimo iż od czasu tych wyczynów upłynęło już przeszło 4 tys, mało jest na świecie cyrków, które pokazywałby coś na miarę owych skoków.